Bir önceki yazımda bahsettiğim gibi ziyaretimden güzel anılar, bol kahkahalar, hasret gidermelerle döndüm. Güzelim Eskişehir tam bir Venedik havasında...Yaptığım bu 3 günlük tatil boyunca bir sürü tanıdık yüzle birlikte olmama rağmen kendimi yabancı bir memlekette gibi hissettim. Öyle bir sonbahar yaşıyor ki Eskişehir büyülenmemeniz elde değil... Şehrin orta yerinden geçen Porsuk çayı öyle güzel bir hava katmış ki şehre, geçtiğiniz her köprü, kenarlardaki ağaçlardan düşen sarı yapraklar, çayın üstünde yüzen gondollar insanı başka başka yerlere sürüklüyor..
Bütün çay boyunca kafanızı her çevirdiğiniz yerde cafe, restaurant, çay bahçesi vb. mekanlar bulabiliyorsunuz.. Genç potansiyel öyle çok ki öğrenci şehri denilmesi kaçınılmaz...Gençler her yerde...Tüm mekanlar gece 04:00 a kadar açık olduğu için istediğiniz zaman istediğiniz gibi bir yerde eğlenebiliyorsunuz.
***
Şehir düzenli bir şekilde yapılanmış, gözünüzü rahatsız eden bir yapıyla ya da durumla karşılaşmanız çok nadir. Her meydanın orta yerinde bir heykelle güzelleştirilmiş şehir. Anadolu Üniversitesi öğrencilerine ait eserlerin de olduğu birbirinden güzel heykeler tarihi bir hava da katıyor aynı zamanda şehre.
İstanbul gibi trafiğin akmadığı, insanlarının arasında sıkışıp kalmaktan bunaldığınız bir şehirden sonra burda nefes almanın rahatlığını yaşıyorsunuz. Akşam olduğunda şehrin ışıklandırmaları öyle güzel bir atmosfer yaratıyor ki çıkmak istemiyorsunuz.
***
Daha önce de bulunduğum bu şehirde nedense ilk defa görüyormuşum izlenimi yaşadım bu sefer.. Daha çok fotoğraf çekmek, daha çok incelemek, izlemek, görmek istedim herşeyi.. Sonbaharda -ki öyle soğuktu ki bana göre kıştı aslında- bambaşka bir manzaraydı sanki gördüklerim.
***
Uzun zamandan sonra sevdiklerimle yaşadığım güzel anılarla birlikte, birbirinden güzel fotoğraflarımla geri döndüm. Çok eğlendim, çok gezdim...
***
P.s. Canlar yaşadığım güzel anlar için hepinize teşekkürler..Sizleri çok seviyorum.
Aşkla kalın,
Bonafide
